สนับสนุนโดย    
สนับสนุนโดย    
   
สนับสนุนโดย    
ถาม-ตอบ

อยากทราบวิธีสกัดไรซิน จากละหุ่งค่ะ

จะเอาไปทำยาค่าแมลงค่ะ เค้าสกัดกันยังไงคะ

โดย:  ออฟ   [11 ก.ย. 2555 11:31]
สามารถหาข้อมูลเพิ่มเติมได้จาก:  เมนูนานาสาระ และหมวด กระบวนการผลิตและการใช้ประโยชน์  /  การวิเคราะห์ ทดสอบ  /  สารป้องกันกำจัดศัตรูพืช/สารเคมีทางการเกษตร
ข้อคิดเห็นจากผู้ทรงคุณวุฒิจะแสดงในกรอบสีเขียว ส่วนข้อคิดเห็นหรือความเห็นจากผู้อื่นจะแสดงในกรอบปกติ
ข้อคิดเห็นที่ 1 ของผู้ทรงคุณวุฒิ :1

ผมไม่เคยทราบเลยว่ามันเอาไปทำสารกำจัดแมลงได้ มันเป็นสารที่มีพิษสูงมากเกิน่ไปโดยเฉพาะเมือเข้าสู่ร่างกายทางทางเดินหายใจ ไม่น่าเอามาทำเป็นสารกำจัดแมลงชนิดพ่น ถ้าคุณอยากสกัดจริงใน Wikipedia ก็มีอธิบายไว้ แต่ถ้าพลาดอาจตายได้ และมันเข้าข่ายเป็นอาวุธเคมีด้วย

โดย:  นพ.พิบูล อิสสระพันธุ์ กรมควบคุมโรค  [12 ก.ย. 2555 04:16]
ข้อคิดเห็นที่ 2 ของผู้ทรงคุณวุฒิ :2

ไรซิน เป็นสารพิษประเภทโปรตีน ซึ่งไม่ทราบว่าเป็นอันตรายต่อแมลงหรือเปล่า แต่ที่ทราบ แมลงชอบเข้าทำลายเมล็ดละหุ่งมากๆค่ะ ดังนั้นสารไรซินนี้อาจไม่มีผลต่อแมลงโดยตรง แต่อาจมีผลต่อการสร้างไคตินที่เป็นผนังลำตัวแมลง อย่างไรก็ตามไม่ทราบวิธีการสกัดสารไรซินจริงๆ อาจใช้วิธีการแยกโปรตีนทั่วๆไป

โดย:  รศ. ดร.อรพิน เกิดชูชื่น  [25 ก.ย. 2555 16:00]
ข้อคิดเห็นที่ 1:3

สวัสดีครับ..ผมคิดว่าถ้าผมเล่าเรื่องก็อาจจะดูป่วยจริงจากประวัติน่ะครับ
ไปหาหมอต่างๆไม่ได้ช่วยอะไรดีขึ้นมาเผื่ิออนาคตกล้ามเนื้ออ่อนแรงหรือช๊อกดับหายใจไม่ทัน/ก็ยังได้แสดงความคิดเห็น
หลังๆมานี้เหมือนว่าตัวเองเหนื่อยง่ายไปหาหมอก็ให้ยาวิตกกังวลมากิน
แต่ไหงตามสภาพคนมีประวัติ
เสื้อผ้าเวลาไปจับมือสั่นเหมือนแพ้ผงอะไรไม่ทราบทุกตัวลื่นไปหมดขนาดกางเกงเวลาที่สัมผัสกับน้ำไปกว่านั้นถูกแอร์ไม่ต้องพูดถึงยิ่งแย่ขาสั่นหมดเหนื่อยหายใจไม่ออกซะงั้นพยามทุกวิถีทาง..แม้แต่ใครที่ปล่อยละออกฝอยของน้ำมันก๊าซ/คลอรีน/ยิ่งแย่/มึนงงไปหมดเวลาทำกับข้าวเปิดแก๊สยิ่งนักเข้าไปอีกเพราะเจอความร้อน
นักไปอีกละอองฝอยที่ปลิวมาตกใส่กับข้าวภาชนะต่างๆวันไหนนักหน่อยก็อวกแตกทานอะไรก็ไม่อร่อย/ต้องอยู่ในที่ปิดตลอด/ลิ้นเรื่องรสชาติหายไปหมดเวลาเราพูดอะไรไปลิวเข้าปากเข้าจมูกแสบขึ่นมาทันที/น้ำตาก็ไหล/น้ำมูกใสๆก็จะไหลออกมา/ที่ออกมาเล่าเป็นประสบการณ์ไม่ได้หวังให้ใครมาช่วย..บอกตัวเองต้องไม่ถอย/แต่ถ้าคนที่อยู่ด้วยในอนาคตจะเป็นอย่างไรเหมืิอนให้เราตายทีล่ะช้าๆเป็นอัมพาติไปเอง/สิ่งที่มองไม่เห็นหรือสิ่งที่อยู่เหนือเราสามารถทำสิ่งที่ไม่คาดคิดถ้าตายก็เป็นอุบัติเหตุ/แต่ที่ไหนใครจะมาเล่าประสบการณ์ในสิ่งที่ตัวเองสัมผัส/ตอกย้ำไปก็นั้นเราไปหาหมอโรคผิวหนังเพื่อที่จะหาทางแก้ไขในสิ่งที่ร่างกายผิดพลาดกับให้ยาวิตกกังวลมาทานยาทาแก้แสบแก้แพ้ก็ไม่ได้
ถ้าสมมุติเป็นผู้ป่วยที่คิดน้อยใจหรือหมดหนทางเขาจะทำอย่างไรไม่ใช่ปวดขาก็จะให้ยาวิตกกังวลมาทาน
เข้าใจน่ะครับว่าอาจจะไม่มีใครเชื่อประสบการณ์ของคนเราต่างกันทุกคนเจอเรื่องดีเรื่องร้าย
แต่เรื่องนี้เราบอกได้ว่าทั้ง/ก๊าซที่ปะปนมากับน้ำอากาศ/ไม่ว่าจะกลิ่นผักแปลกๆคลอรีน/เราได้รับมาหมด/สารต่างๆที่ปนอยู่กับเสื้อผ้า
อย่างที่ว่าเราไม่รู้ว่าประสบมากี่ปีแล้ว
และสุดท้ายจะมีวิธีการแก้ไขกับสารต่างเหล่านี้ได้อย่างไรครับ
ขอบพระคุณอย่างสูงครับ

โดย:  ภูวพล ศิษยศาสตร์  [3 ก.ค. 2565 20:44]
หากท่านต้องการถามคำถามที่ไม่เกี่ยวข้องกับหัวข้อคำถามนี้ กรุณากดปุ่มนี้

หากท่านต้องการแสดงข้อคิดเห็นหรือแสดงความคิดเห็นที่อยู่ในประเด็นเดียวกับหัวข้อนี้ ให้กรอกข้อมูล แล้วกดปุ่มส่งข้อความด้านล่างนี้